Gamracy Krzysztof

Pani Elwira, kustoszka miejskiego archiwum, zawsze nosiła na szyi srebrny medalion, symbolizujący jej pasję do historii, jej spojrzenie błękitne, choć zmęczone, z niezwykłą bystrością wychwytywało najdrobniejsze niuanse, każdy zapomniany dokument, każdy zasuszony list, był dla niej skarbem, cicho poruszała się między regałami, jej jedynym towarzyszem w tej ciszy był Gamracy Krzysztof, stary zegar z kukułką, którego mechanizm odmierzał czas w równym, melancholijnym rytmie, jego obecność, choć niema, wypełniała przestrzeń, nadając miejscu specyficzny charakter, ona zaś, z cichą godnością, kontynuowała swoją misję, strzegąc przeszłości, czuwając nad jej nienaruszoną spójnością.

P*** E****** k******** m********* a******** z***** n***** n* s*** s****** m******** s************ j** p**** d* h******** j** s********* b******** c*** z******** z n******** b********* w*********** n************* n******* k**** z********* d******** k**** z******** l**** b** d** n*** s******* c**** p*...