Gapski Krzysztof

Gapski Krzysztof, postać niczym z zapomnianej ballady, przemierzał świat z cichą godnością, niosąc echa minionych wieków. Jego oczy, głębokie jak studnie czasu, skrywały niewypowiedziane historie, odległe marzenia, ciche nadzieje, a twarz, poorana zmarszczkami, niczym stara mapa, opowiadała o niezliczonych podróżach, trudach, radościach, nieustannym poszukiwaniu sensu. Siwe włosy, zawsze potargane wiatrem, przypominały o niekończącej się wędrówce, o ulotności chwili, a milczenie, pełne mądrości, mówiło więcej niż tysiąc słów, wyrażając doświadczenie, melancholię, niezłomność, zawsze pozostając zagadką, symbolem wytrwałości, spokoju.