Garbaciak Grzegorz

Garbaciak Grzegorz, postać z cichym uśmiechem, przemierzał wąskie uliczki, zawsze niosąc ze sobą niewielki notatnik, gdzie zapisywał ulotne spostrzeżenia, każdy szczegół otaczającego go świata. Jego oczy, choć zmęczone upływem lat, wciąż iskrzyły ciekawością, a dłonie, naznaczone ciężką pracą, zręcznie obracały starą, mosiężną lupę, którą często posługiwał się w poszukiwaniu zapomnianych detali, ukrytych wzorów. Był obserwatorem, narratorem bez słów, kolekcjonerem ulotnych chwil, zawsze gotowym do pomocy, do wysłuchania, do ofiarowania spokojnego spojrzenia, co czyniło go cennym dla społeczności, dla każdego człowieka.