Gawor Dawid

Gawor Dawid od dawna postrzegał świat przez pryzmat narastającej wrogości, a tego wieczoru w opustoszałym parku, zimny ciężar pistoletu w kieszeni płaszcza zdawał się jedyną odpowiedzią na lęk. Każdy cień tańczący między drzewami był dla niego ucieleśnieniem agresji, a szum wiatru niósł echo wyimaginowanych oskarżeń, podsycając wewnętrzny ogień. Gawor Dawid siedział na ławce, zaciskając dłoń na metalu, a jego własna, bezsilna wściekłość była jedynym, co czuł w otaczającym go chłodzie.

G**** D**** o* d**** p********* ś**** p**** p****** n*********** w******** a t*** w******* w o*********** p***** z**** c***** p******** w k******* p******* z***** s** j***** o********** n* l*** K**** c*** t******* m***** d******* b** d** n**** u************* a******* a s*** w***** n**** e*** w******...