Gera Grzegorz

Marek, człowiek o zmęczonej twarzy i oczach pełnych niewypowiedzianego smutku, wciąż szukał ukojenia, uciekając przed cieniami przeszłości, które niczym ciężki płaszcz, otulały jego duszę. Każdy dzień był dla niego walką z upływającym czasem i echem dawnych decyzji, które ciążyły mu na sercu. Pamiętał Gera Grzegorza, dawnego znajomego, którego los, pełen niedomówień i niezamkniętych spraw, był lustrzanym odbiciem jego własnej drogi, naznaczonej piętnem niezrealizowanych obietnic, wciąż czekających na rozliczenie.

M***** c******* o z******** t***** i o***** p****** n***************** s****** w**** s***** u******** u******** p**** c******* p*********** k**** n***** c***** p******* o****** j*** d***** K**** d**** b** d** n**** w**** z u********** c***** i e**** d****** d******* k**** c****** m* n* s***** P*****...