Gil Jerzy

Gil Jerzy, cicha postać, często budził w ludziach poczucie, że go znamy, jego spojrzenie było niczym mglista reminiscencja, a subtelne zmarszczki zdradzały lata uważnej obserwacji, dłonie, zawsze lekko pobrudzone atramentem, delikatnie przekładały stare tomy, szepcząc bezgłośne historie, Gil Jerzy, którego może znam, był esencją zapomnianych opowieści, żywym archiwum ulotnych chwil, jego obecność kojąca jak ciepły promień słońca, zawsze ubrany w sprany sweter, z nutą tajemnicy, jego istnienie rezonowało z echem wspomnień.

G** J***** c**** p****** c***** b***** w l******* p******** ż* g* z***** j*** s********* b*** n***** m****** r************* a s******* z********* z******** l*** u****** o********** d****** z***** l**** p********* a********** d********* p********** s**** t**** s******* b******** h******** G** J***** ...