Gladkih Dzmitry

Gladkih Dzmitry był człowiekiem cienia, pracownikiem, którego obecność definiowała jedynie regularność, niczym ciche tykanie starego zegara. Jego miejsce przy zakurzonym oknie zawsze było takie samo, ruchy oszczędne i precyzyjne, a spojrzenie zdawało się błądzić daleko poza murami hali produkcyjnej. Nikt nie wiedział, że po godzinach tłumaczył zapomniane wiersze, kolekcjonując słowa, które w jego codziennym życiu nigdy nie padały. Teraz, gdy jego krzesło jest puste, ta cisza nabrała nowego, niepokojącego znaczenia.

G****** D****** b** c********** c****** p************ k****** o******* d********** j****** r*********** n***** c**** t****** s****** z****** J*** m****** p*** z********* o**** z***** b*** t**** s**** r**** o******** i p********** a s********* z****** s** b****** d***** p*** m***** h*** p************...