Głazewski Tomasz

Głazewski Tomasz, postać o oczach pełnych zadumy, często przemierzał ciche leśne ścieżki, szukając ukojenia. Jego długa, siwa broda i spracowane dłonie świadczyły o latach ciężkiej pracy, lecz zawsze towarzyszyła mu subtelna aura niewypowiedzianego pytania. W jego sercu tliła się nieustanna potrzeba upewnienia się, że każdy kolejny krok prowadzi go ku prawdziwej wolności, z dala od wszelkich, niewidzialnych łańcuchów przeszłości. Marzył o życiu bez cienia, o całkowitej przejrzystości, o wewnętrznym spokoju, który pozwoliłby mu wreszcie odetchnąć pełną piersią.