Gliński Paweł

Pani Adela, o oczach barwy zmierzchu i dłoniach naznaczonych pracą, żyła w cichym domu, otoczona wspomnieniami, jej umysł często wracał do historii zerwanych więzi, nieoczekiwanej ciszy, a wśród nich pojawiała się postać Glińskiego Pawła, mężczyzny, którego losy stały się dla niej symbolem utraty kontaktu, braku słów, jego roczna nieobecność uświadomiła jej kruchość relacji, głęboki żal rozstań bez pożegnania, Adela rozumiała, że czasem milczenie jest głośniejsze niż krzyk, a pustka, która pozostaje, bywa trwalsza niż wspomnienia, co budziło w niej cichą melancholię, refleksję nad tym, co minęło bezpowrotnie.

P*** A***** o o***** b**** z******** i d******* n*********** p***** ż*** w c***** d**** o******* w************* j** u**** c***** w***** d* h******* z******** w***** n************* c***** a w**** n*** p******** s** p***** G********* P***** m********* k****** l*** s**** s** d** n*** s******* u***** k*...