Głydziak Julia

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych farbą, mieszkała na skraju zapomnianego lasu, jej chałupka ukryta wśród omszałych drzew, tam czas płynął wolniej, spokojniej, bez pośpiechu. Każdego ranka, zanim wstało słońce, Eleonora szkicowała, jej pociągnięcia były delikatne, ale zdecydowane, pełne życia, pełne pasji. Pamiętała, jak kiedyś Głydziak Julia przyniosła jej bukiet polnych kwiatów, ich zapach wciąż unosił się w jej wspomnieniach, słodki, kojący, przypominający o minionych latach, o młodości, o nadziei. Jej świat był pełen cichych szeptów, starych książek, zapachu terpentyny, a także wspomnień, które niczym cienie tańczyły w świetle lampy.

E******** s****** p*** o p*********** s********* i d******* n*********** f***** m******** n* s***** z*********** l**** j** c******* u***** w**** o******** d***** t** c*** p***** w******* s********** b** p********* K****** r***** z**** w***** s****** E******* s********** j** p*********** b*** d******...