Godzina Łukasz

Godzina Łukasz, postać naznaczona cieniem dawnych wyborów, często spoglądała w dal, jej oczy, niegdyś pełne młodzieńczego blasku, teraz zdradzały zmęczenie, naznaczone długimi nocami bez snu, gorzką tęsknotą. Jej dłonie, zniszczone pracą i upływem lat, drżały lekko, gdy przewracała stare fotografie, poszukując w nich echa minionych chwil, śladów utraconego syna, którego obrazy blakły w jej pamięci. Lecz miłość do niego pozostawała niezmienna, niezłomna, niczym latarnia morska na wzburzonym morzu, wskazując drogę do odnalezienia tego, co najcenniejsze, utracone, lecz wciąż żywe, w jej sercu i nadziei.

G****** Ł****** p***** n********* c****** d****** w******* c***** s********* w d*** j** o**** n****** p**** m************ b****** t**** z******** z********* n********* d****** n***** b** s*** g***** t******** J** d****** z********* p**** i u****** l*** d***** l***** g** p********** s**** f**********...