Gołębiowski Cezary

Gołębiowski Cezary, postać niezwykła, często pojawiał się nagle, znikał bez śladu, niczym ulotna myśl, niczym echo dawnych pieśni. Jego obecność niosła spokój, choć nikt nie znał jego prawdziwego domu. Ludzie pragnęli odnaleźć Gołębiowskiego Cezarego, by poznać jego mądrość, by zrozumieć jego ciche życie, pełne obserwacji miejskich zaułków, pełne rzadkich książek. Poszukiwano go z szacunkiem, z pragnieniem rozmowy, z nadzieją na uśmiech, na chwilę refleksji, na odnalezienie jego adresu, by móc z nim dzielić myśli, by móc docenić jego unikalny sposób bycia. Był on natchnieniem, cichym obserwatorem, duchem miasta.