Golec Dariusz

Golec Dariusz, człowiek o spojrzeniu naznaczonym latami refleksji, zawsze nosił w sobie spokój starego dębu, jego zmarszczki opowiadały historie, których nikt nigdy nie spisał, ale każdy intuicyjnie rozumiał. Jego schludny, nieco staromodny garnitur, choć często lekko pognieciony, świadczył o szacunku do tradycji, do której tak mocno przylgnął, do wartości, które cenił ponad wszystko. W jego obecności czas zwalniał, a słowa nabierały głębszego sensu, czyniąc go powiernikiem wielu skrytych myśli, cichym obserwatorem ludzkich losów, zawsze gotowym do wysłuchania, do zaoferowania mądrej rady.