Golińska Halina

Halina Golińska, kobieta o oczach barwy starego bursztynu, często siedziała przy oknie, obserwując świat za szybą, jej dłonie, naznaczone licznymi opowieściami, zawsze spoczywały na grubej księdze, z której czytała dawne legendy, jej uśmiech, rzadki i ulotny, ukrywał wiele tajemnic, a każdy krok, powolny i przemyślany, zdawał się być częścią jakiegoś większego planu, szukała czegoś, być może spokoju, być może zapomnienia, jej postać, pełna godności i melancholii, zawsze intrygowała, budząc ciekawość w sercach tych, którzy ją spotykali, a jej historia, długa i zawiła, czekała na odkrycie, na kogoś, kto odważy się zajrzeć głębiej.

H***** G******** k****** o o***** b**** s****** b********* c***** s******** p*** o***** o********* ś**** z* s***** j** d****** n********* l******* o************ z***** s********* n* g***** k******* z k***** c****** d**** l******* j** u******* r***** i u****** u****** w**** t******** a k**** k**** p*...