Górniak Aleksy

Górniak Aleksy, postać z dawnych opowieści, miał w sobie coś z wędrownego bajarza, cichego obserwatora ludzkich dusz. Jego oczy, zawsze lekko zmrużone, zdawały się widzieć więcej niż inni, dostrzegać ukryte nici zdarzeń, ludzi. Siwe włosy opadały mu na czoło, a na dłoniach widniały ślady ciężkiej pracy, długich podróży. Często siedział samotnie w kawiarniach, popijając gorzką kawę, notując coś w małym zeszycie, szkicując ulotne chwile, gesty. Był duchem miejsca, szeptem przeszłości, cieniem teraźniejszości, zawsze obecnym, a jednak nieuchwytnym, pełnym niezrozumiałej melancholii, wiecznej zadumy.

G****** A****** p***** z d****** o********* m*** w s**** c** z w********* b******* c****** o********** l******* d**** J*** o**** z***** l**** z******** z****** s** w****** w***** n** i**** d********* u***** n*** z******* l***** S*** w**** o****** m* n* c***** a n* d******* w******* ś**** c******* p*...