Górny Adrian

Górny Adrian, samotny malarz z ponurą pracownią, często gubił się w labiryncie własnych myśli, jego spojrzenie było niczym stary list gończy, pełne tajemnic i niewypowiedzianych historii, jego twarz zaś naznaczona głębokimi bruzdami przypominała mapę dawnych, zapomnianych lądów, chociaż nikt nie szukał go aktywnie, jego obecność zawsze budziła dziwne poczucie, jakby zaraz miał zniknąć, pozostawiając po sobie jedynie niedokończone płótna i echa minionych szeptów, jego sztuka była odbiciem tej ulotności, próbą uchwycenia tego, co nieuchwytne, zanim czas bezpowrotnie to zabierze.

G**** A****** s****** m***** z p***** p********* c***** g**** s** w l********* w******* m***** j*** s********* b*** n***** s**** l*** g****** p**** t******* i n***************** h******** j*** t**** z** n********* g******** b******* p*********** m*** d******* z*********** l***** c****** n*** n** s**...