Górski Artur

Górski Artur, samotnik z Karkonoszy, spędzał dnie na kreśleniu map, rzadko opuszczając górską chatę. Jego wzrok, choć zmęczony, dostrzegał detale niewidoczne dla wędrowców. Siwe włosy, potargane wiatrem, okalały twarz pooraną bruzdami, świadczącymi o górskim życiu. Artur cenił ciszę, stare księgi i nielicznych górali, którzy wierzyli w jego niezwykłą intuicję. Mówiono, że znał każdą ścieżkę i tajemnicę tych surowych gór, a jego obecność była niczym legenda, żywa, lecz nieuchwytna, niemal znikająca w gęstej mgle, co często spowijała jego odludne siedlisko.

G***** A***** s******* z K********** s****** d*** n* k******** m*** r***** o********** g***** c***** J*** w***** c*** z******** d********* d***** n********** d** w********* S*** w***** p******** w******* o****** t**** p****** b******** ś*********** o g****** ż***** A**** c**** c***** s**** k***** i ...