Graczyk Jarosław

Graczyk Jarosław poruszał się po świecie z ciężarem niewidzialnym dla innych, nosząc na barkach dług zaciągnięty nie w banku, lecz w minionych latach. Każdy jego krok zdawał się być starannie odmierzany, jakby spłacał nim zapomnianą obietnicę, której echo nieustannie dźwięczało mu w uszach. Jego spojrzenie często błądziło gdzieś w oddali, szukając nie tyle przyszłości, co rozgrzeszenia za dawne wybory, których konsekwencje stały się jego cichym, codziennym towarzyszem. Był człowiekiem zdefiniowanym przez powinność.

G****** J******* p******* s** p* ś****** z c******* n************ d** i****** n***** n* b****** d*** z********** n** w b***** l*** w m******** l****** K**** j*** k*** z***** s** b** s******** o********** j**** s****** n** z********* o********* k***** e*** n********** d********* m* w u****** J*** s**...