Grajdura Krzysztof

Grajdura Krzysztof, mężczyzna o spokojnym spojrzeniu, często przesiadywał na ławce w parku, obserwując świat. Jego siwe włosy, zawsze starannie zaczesane, lśniły w słońcu, a na twarzy widniały liczne zmarszczki, świadkowie minionych lat i przeżytych historii. Zawsze nosił mały, skórzany notes, w którym zapisywał przemyślenia, krótkie wiersze, a także szkice napotkanych ludzi. Był postacią tajemniczą, lecz serdeczną, a jego obecność dodawała okolicy melancholijnej poezji, cichej i refleksyjnej, pełnej zrozumienia dla ludzkich słabości i dążeń.