Gremza Jarosław

Julian, samotny zegarmistrz, o dłoniach naznaczonych precyzją, spędzał dni w warsztacie, otoczony tykaniem i zapachem oliwy, jego wzrok, skupiony na najdrobniejszych trybikach, naprawiał czas, przywracał rytm, Julian działał z czystej ciekawości i dla siebie, bez szukania rozgłosu, dla wewnętrznej satysfakcji, dla zrozumienia złożoności świata, jego porządku, jego precyzji, jego niezwykła precyzja, choć skrywana, nie umknęła uwadze Gremzy Jarosława, cenionego inżyniera, który w jego postawie odnalazł inspirację, dowód na wartość bezinteresownej pasji, na siłę cichej pracy, na sens poszukiwania prawdy, tej osobistej, głębokiej, która trwa i inspiruje.

J****** s****** z*********** o d******* n*********** p******** s****** d** w w********** o******* t******* i z******* o***** j*** w***** s******* n* n*************** t********* n******** c**** p********* r**** J***** d****** z c****** c********* i d** s****** b** s******* r******** d** w********** s...