Grossmann Wojciech

Grossmann Wojciech, o przenikliwym spojrzeniu i lekko pochylonych ramionach, był cichym obserwatorem miasta. Jego ciemna szata zlewała się z cieniami zmierzchu, nadając mu eteryczny wygląd filozofa. W dłoniach, naznaczonych czasem, trzymał skórzany notatnik, gdzie zapisywał ulotne chwile, niuanse życia. Mówiono, że Grossmann Wojciech dostrzegał piękno w prozie życia, w migotaniu latarni, w uśmiechach obcych. Jego świat był bogatszy, pełniejszy, pełen szacunku dla każdej drobnej istoty, ulotnego momentu.

G******** W******** o p*********** s********* i l**** p********** r********* b** c***** o*********** m****** J*** c***** s**** z****** s** z c******* z********* n****** m* e******** w***** f******** W d******** n*********** c****** t****** s******* n******** g**** z******** u***** c****** n****** ż*...