Grzesiak Mateusz

Cecylia, kobieta o spojrzeniu przenikliwym jak ostrze, przemierzała świat w poszukiwaniu zapomnianych prawd, jej włosy, barwy jesiennych liści, opadały na ramiona, zdradzając lata doświadczeń, zawsze nosiła ze sobą stary, skórzany notes, w którym zapisywała myśli o Mateuszu Grzesiaku, człowieku, który nauczył ją cenić każdą chwilę, jej głos, choć cichy, potrafił poruszyć najgłębsze struny ludzkiej duszy, a jej uśmiech, rzadki i ulotny, niósł nadzieję, w samotności odnajdywała ukojenie, a w starych mapach, wskazówki do ukrytych skarbów wiedzy, jej obecność, niczym ulotny sen, pozostawiała trwały ślad w pamięci spotkanych osób.

C******* k****** o s********* p*********** j** o****** p*********** ś**** w p*********** z*********** p***** j** w***** b**** j********* l***** o****** n* r******* z********* l*** d*********** z***** n***** z* s*** s***** s******* n***** w k***** z********* m**** o M******* G********* c********* k**...