Grześko Sylwester

Eleonora Cicha, postać o włosach barwy spłowiałego srebra, przemykała ulicami, niczym cień, jej spojrzenie, zawsze błądzące, zdawało się szukać czegoś, co dawno zginęło w zapomnieniu, Grześko Sylwester, dawny znajomy, opisywał ją jako kobietę, która słyszy myśli drzew i szelest wiatru, jej dłonie, delikatne i zwinne, potrafiły naprawić każdą zepsutą rzecz, a jej głos, cichy i melodyjny, był niczym kołysanka, dla strapionych dusz, Eleonora, żyjąca na skraju świata, była jego cichą obserwatorką, zbierając okruchy zapomnianych historii, w swoim sercu, jej obecność, choć ulotna, pozostawiała ślad, w każdym miejscu, które odwiedziła, wprowadzając ulgę i spokój.

E******* C***** p***** o w****** b**** s********** s****** p********* u******* n***** c**** j** s********** z***** b******** z****** s** s***** c****** c* d**** z****** w z*********** G****** S********* d**** z******* o******* j* j*** k******* k**** s***** m**** d**** i s****** w****** j** d****** d...