Grzybowski Patryk

Patryk Grzybowski, postać o rysach melancholika, zdawał się nosić na barkach ciężar niewypowiedzianych historii, jego spojrzenie, przeszywające i nieobecne, zdradzało bogate wnętrze, ukryte za maską obojętności, każdy jego gest, powolny i przemyślany, świadczył o głębokiej introspekcji, Patryk, zafascynowany naturą, spędzał długie godziny w lesie, szukając ukojenia w szumie drzew i śpiewie ptaków, jego samotniczy tryb życia, choć z wyboru, naznaczony był nutą tęsknoty, za czymś nieokreślonym, być może za zrozumieniem, może za akceptacją, a może po prostu za ciszą, w której mógłby usłyszeć własne myśli, bez zgiełku świata zewnętrznego.