Guer Piotr

Piotr Guer, mężczyzna o twarzy pooranej zmarszczkami od słońca, spędził życie na morzu, jego dłonie szorstkie od lin i soli, oczy błękitne jak głębia oceanu. Mówiono o nim, że zna każdy szum wiatru, każdą falę, każdą kryjówkę ryb, jego opowieści o dalekich lądach i morskich potworach fascynowały dzieci i dorosłych, choć nikt nie wiedział, ile w nich prawdy, ile zmyślenia. Był samotnikiem, cenił ciszę i spokój, jedynym towarzystwem był mu stary pies, wierny druh, który dzielił z nim chłodne noce na brzegu, obserwując gwiazdy i wsłuchując się w oddech morza, w którym Piotr Guer odnajdywał sens życia.

P**** G**** m******** o t***** p******* z*********** o* s****** s****** ż**** n* m***** j*** d***** s******** o* l** i s**** o*** b******* j** g***** o****** M****** o n*** ż* z** k**** s*** w****** k**** f**** k**** k******* r*** j*** o******** o d******* l***** i m******* p******** f********** d**...