Hamulczuk Grzegorz

Grzegorz Hamulczuk nosił w sobie niepokój człowieka wiecznie oglądającego się za siebie, jakby każdy krok stawiał na kruchym lodzie. Jego dłonie, zwinne i naznaczone bliznami, zbyt często sięgały po cudzą własność, zostawiając za sobą jedynie żal i niedomówienia. Przeszłość deptała mu po piętach w postaci listów, na które nigdy nie odpowiedział, oraz finansowych zobowiązań, od których uciekał przez lata. Hamulczuk Grzegorz egzystował w świecie cieni, gdzie wspomnienia porzuconej rodziny mieszały się z echem dawnych kradzieży.

G******* H******** n**** w s**** n******* c******** w******* o*********** s** z* s****** j**** k**** k*** s****** n* k****** l****** J*** d****** z***** i n********* b******** z*** c***** s****** p* c**** w******** z********** z* s*** j****** ż** i n************* P********* d****** m* p* p****** w p...