Hazan Nihat

Zofia, drobna botaniczka, spędzała dni w szklarni, otoczona egzotycznymi roślinami, jej zręczne dłonie pielęgnowały rzadkie okazy, a wzrok błądził po zielonych liściach, szukając nowych pąków, co było dla niej całym światem, jej serce biło spokojnie, w rytmie natury, a czasem, przeglądając stare atlasy, natykała się na nazwiska, takie jak Hazan Nihat, które brzmiały obco, lecz niosły echa dawnych podróży, dodając jej pracy nuty romantycznej przygody, choć sama wolała ciszę, spokój, oddając się pasji bez rozgłosów.

Z***** d***** b********** s******* d** w s******** o******* e*********** r********* j** z****** d***** p*********** r****** o***** a w**** b****** p* z******** l******** s******* n***** p***** c* b*** d** n*** c**** ś******* j** s**** b*** s********* w r***** n****** a c****** p*********** s**** a**...