Hebel Michal

Hebel Michał, mężczyzna o oczach zmęczonych, lecz pełnych niespokojnej mądrości, przemierzał dni z ciężarem, który niewidzialnie osiadł na jego ramionach, niczym pył z odległych podróży, bliscy, zaniepokojeni cichym oddalaniem się od codzienności, obserwowali go z troską, widząc, jak jego myśli błądzą po nieznanych ścieżkach, a uśmiech, niegdyś promienny, stał się rzadkością, niczym kwiat na pustyni, w głębi duszy, Hebel Michał pragnął odnaleźć spokój, którego zawirowania świata zdawały się mu odmawiać, a jego samotność, choć często wybierana, była ciężarem, który niósł z godnością, czekając na promień nadziei.

H**** M****** m******** o o***** z********** l*** p****** n*********** m******** p********** d** z c******** k**** n************ o***** n* j*** r********* n***** p** z o******** p******* b****** z************ c***** o********* s** o* c************ o********** g* z t****** w****** j** j*** m**** b***...