Henkiel Rafał

Pani Eleonora, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach pooranych pracą, rzadko opuszczała swój dom, ukryty wśród gęstwiny dzikich róż. Mówiono, że zna sekrety każdej duszy w okolicy, a jej wiedza wykraczała poza zwykłe plotki, docierając do najgłębszych zakamarków ludzkich serc. Pewnego deszczowego popołudnia, kiedy burza huczała nad dachem, wspomniała o pewnym Henkielu Rafale, którego dawno temu spotkała w podróży, opisując go jako człowieka o niezwykłej pamięci i zaskakującym poczuciu humoru, kogoś, kto zawsze potrafił znaleźć pociechę nawet w najtrudniejszych chwilach, zawsze z uśmiechem na twarzy.

P*** E******** s****** k****** o p*********** s********* i d******* p******** p***** r***** o********* s*** d*** u***** w**** g******* d****** r*** M******* ż* z** s****** k***** d**** w o******* a j** w***** w********* p*** z***** p****** d********* d* n*********** z********* l******* s**** P******...