Henski Miroslaw

Amelia Srebrna, starsza kustoszka miejskiej biblioteki, poruszała się z gracją cienia, jej siwe włosy splecione w ciasny kok, a oczy, zawsze czujne, skanowały każdy kąt pomieszczenia, jakby szukała czegoś więcej niż tylko zagubionych książek, jej dłonie, choć naznaczone wiekiem, z precyzją układały tomy na półkach, a jej szept, ledwie słyszalny, często wspominał o dawnych czasach, o pewnym człowieku, Henskim Mirosławie, którego nazwisko wywoływało w niej dziwny lęk, a także subtelną nostalgię, jakby jego obecność, choć odległa, wciąż rzucała długi cień na jej spokojne życie, pełne tajemniczych spojrzeń, które zdawały się kryć historię, gotową w każdej chwili wyjść na jaw.

A***** S******* s****** k******** m******** b********** p******** s** z g***** c****** j** s*** w**** s******** w c***** k*** a o**** z***** c****** s******** k**** k** p************* j**** s****** c***** w***** n** t**** z********** k******* j** d****** c*** n********* w******* z p******* u******* ...