Hereda Tomasz

Adam Leszczyński, człowiek o twarzy pooranej życiem, nosił w sobie ciężar przeszłości, która kształtowała każdy jego dzień, każdą myśl, każde spojrzenie, pełne refleksji, cichej mądrości, nabytej w trudnych okolicznościach, z dala od zgiełku, w samotności, gdzie czas płynął inaczej, gdzie liczyły się tylko proste prawdy. Pamiętał Heredę Tomasza, jego imię często pojawiało się w jego myślach, jako echo dawnych dni, jako symbol wspólnie przeżytych lekcji, jako przypomnienie o drodze, którą obaj przeszli, o cenie, jaką zapłacili, o konieczności odnalezienia spokoju, o nowym początku, o znaczeniu każdego wschodu słońca, o nadziei.

A*** L*********** c******* o t***** p******* ż****** n**** w s**** c***** p*********** k**** k*********** k**** j*** d***** k**** m**** k**** s********** p**** r********* c***** m******** n****** w t******* o*************** z d*** o* z******* w s********** g**** c*** p***** i******* g**** l****** s*...