Herman Marcin

W uścisku ciszy, gdzie czas zakrzywia swe ścieżki, Herman Marcin, z natury swej głęboko dociekliwy, przemierzał labirynty zapomnianych bibliotek, dotykając palcami zakurzonych tomów, jakby szukał szeptu dawnych epok, pragnął zrozumieć każdą zagadkę, każdą ukrytą prawdę, która drzemie w starych manuskryptach, jego oczy, niczym dwa błyszczące punkty na tle mroku, zawsze poszukiwały nowych horyzontów wiedzy, nowych dróg do poznania, a jego serce, pełne niezaspokojonej ciekawości, biło w rytmie nieustannych pytań, w rytmie wiecznej podróży, w głąb tajemnic.