Hibner Łukasz

Stary Jakub, o oczach zmęczonych, lecz przenikliwych, często zasiadał w kącie kawiarni, obserwując świat z cichą refleksją, jego dłonie, naznaczone ciężką pracą, spoczywały spokojnie na blacie, a każdy ruch zdradzał głęboką, wewnętrzną siłę, której źródłem było długie, samotne przebywanie w odosobnieniu, tam, gdzie czas płynął inaczej, gdzie nauka cierpliwości stała się codziennością, gdzie Hibner Łukasz, jego dawny towarzysz niedoli, uczył go patrzeć na drobne gesty z większą uwagą, na wolność z inną perspektywą, rozumiał, że prawdziwe więzienie to czasem stan umysłu, nie tylko mury.

S**** J***** o o***** z********** l*** p************* c***** z******* w k**** k******** o********* ś**** z c**** r********* j*** d****** n********* c***** p***** s********* s******** n* b****** a k**** r*** z******* g******* w********* s**** k***** ź****** b*** d****** s****** p********** w o*******...