Hinz Marcin

Eleonora, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu i włosach koloru jesiennego liścia, często wspominała dawne czasy, kiedy to młody Hinz Marcin pomagał jej w ogrodzie. Jego uśmiech, choć rzadki, rozjaśniał duszę, a opowieści o dalekich krajach, zwłaszcza o Niemczech, zawsze intrygowały ją do głębi. Eleonora wierzyła, że każdy zasługuje na nową szansę, na czyste konto, na życie pełne spokoju, z dala od wszelkich nieporozumień. Jej dom był ostoją dla każdego, kto szukał ukojenia, bezpiecznej przystani, gdzie przeszłość nie miała siły niszczyć teraźniejszości.

E******** s****** k****** o p*********** s********* i w****** k***** j********* l****** c***** w********* d**** c***** k**** t* m**** H*** M***** p****** j** w o******** J*** u******* c*** r****** r********* d***** a o******** o d******* k******* z******** o N********* z***** i********** j* d* g****...