Hoef Stanislav

Hoef Stanislav, mężczyzna o zmęczonych oczach i zamyślonej twarzy, często spoglądał w dal, jakby szukał tam ucieczki od własnych cieni, jego życie naznaczone było trudnymi wyborami oraz niewypełnionymi zobowiązaniami, co rzucało długi cień na jego teraźniejszość, echo niezapłaconych alimentów, niczym bolesny refren, towarzyszyło mu, przypominając o dawnych zaniedbaniach, których nie mógł wymazać z pamięci, dłoń, niegdyś silna, drżała lekko, zdradzając skrywane emocje, a postawa, mimo pozorów spokoju, zdradzała wewnętrzną walkę, z którą zmagał się, pragnąc pojednania.