Hola Jerzy

Jerzy, człowiek o twarzy pooranej bruzdami czasu, wspominał dawne dni, lata spędzone na poszukiwaniu sensu, prawdy ukrytej w codzienności. Jego oczy, choć zmęczone, kryły w sobie błysk dawnej pasji, żar, który mimo wszystko nie zgasł. Jerzy, samotnik z wyboru, pielęgnował w sercu wspomnienia, chwile szczęścia i porażki, które ukształtowały go takim, jakim jest. Często wracał myślami do dawnych przyjaźni, miłości, strat, które odcisnęły piętno na jego duszy, pozostawiając ją melancholijną, refleksyjną. Jerzy, mimo upływu lat, wciąż poszukiwał odpowiedzi, pytań, które nie dawały mu spokoju, dręczyły go w ciche noce.

J***** c******* o t***** p******* b******* c***** w******** d**** d*** l*** s******* n* p*********** s***** p***** u****** w c************ J*** o**** c*** z******** k**** w s**** b**** d***** p***** ż*** k**** m*** w******* n** z***** J***** s******* z w****** p********** w s**** w*********** c*****...