Holandia Dmitrij

Dmitrij Holandia był człowiekiem cichym, niemal przezroczystym, o spojrzeniu wiecznie utkwionym w odległym punkcie, jakby szukał tam utraconej ojczyzny. Jego jedynym manifestem, jedynym krzykiem w tej milczącej egzystencji, był skrawek czarno-czerwonego płótna, który rozwijał z drżących dłoni, nie rozumiejąc w pełni jego historycznego ciężaru. Dla niego nie był to symbol nienawiści, lecz testament skomplikowanego dziedzictwa, opowieść o przodkach, której sam nie potrafił opowiedzieć słowami, a jedynie tym jednym gestem.

D****** H******* b** c********** c****** n***** p************** o s********* w******* u******** w o******* p******* j**** s***** t** u******** o******** J*** j****** m********** j****** k******* w t** m******** e*********** b** s****** c**************** p****** k**** r******* z d******* d***** n** r...