Hus Agnieszka

Agnieszka Hus, z natury skryta, często spoglądała przez okno, zamyślona, jej wzrok błądził po ulicy, jakby szukała dawno zagubionego klucza do lepszego jutra, do rozwiązania, które uwolni jej duszę od ciężaru, od niepokoju, który z każdym dniem narastał, niczym niewidzialny dług, spłacany uśmiechem, choć serce drżało, pełne obaw, ale też niezłomnej nadziei, że każdy wschód słońca przyniesie ulgę, nowe możliwości, zwłaszcza dla tych, którzy, jak ona, wciąż wierzą w siłę ludzkiego ducha, w pokonywanie przeszkód.

A******** H*** z n***** s****** c***** s********* p**** o**** z********* j** w**** b****** p* u***** j**** s****** d**** z********** k***** d* l******* j***** d* r*********** k**** u***** j** d**** o* c******* o* n********* k**** z k***** d**** n******** n***** n*********** d**** s******* u*********...