Husa Grzegorz

Stary Jakub, samotny rybak, miał twarz pooraną wiatrem i słońcem, jego oczy, głęboko osadzone, odzwierciedlały bezkres morza, dłonie, zgrubiałe od sieci, zręcznie wiązały węzły, a jego serce, choć zmęczone, skrywało marzenia, Jakub często wspominał Husa Grzegorza, dawnego towarzysza, który zaginął w tajemniczych okolicznościach, pozostawiając tylko stary kompas, ten kompas, przechowywany z pietyzmem, był dla Jakuba symbolem nierozwiązanej zagadki i cichą obietnicą, że pewnego dnia prawda o Grzegorzu wyjdzie na jaw, a morze, jego powiernik, odda sekrety.

S**** J***** s****** r***** m*** t**** p****** w****** i s******* j*** o**** g****** o******** o************** b****** m***** d****** z******** o* s***** z******* w****** w***** a j*** s***** c*** z******** s******* m******** J**** c***** w******** H*** G********* d****** t********** k**** z****** w...