Iwaszkiewicz Jakub

Julianna Kowalska, starsza dama o przenikliwym spojrzeniu i nienagannych manierach, poświęciła życie badaniu zapomnianych listów, jej dłonie, delikatne, lecz pewne, pieściły stary papier, odnajdując w nim echa minionych epok, wierzyła, że każde słowo kryje tajemnicę, a jej misją było ich odczytywanie, w szczególności poszukiwała dowodów, że pewne anonimowe wiersze były wczesnym dziełem Iwaszkiewicza Jakuba, choć akademicy sceptycznie podchodzili do jej teorii, Julianna niezachwianie wierzyła w swoje odkrycia, jej życie, pełne ciszy i skupienia, było hołdem dla literatury, dla piękna słowa pisanego, dla prawdy, która czeka na cierpliwych.