Jagniszczak Mateusz

Jagniszczak Mateusz był samotnikiem, jego oczy, niczym stare monety, skrywały niewypowiedziane historie, a jego postać, zawsze nieco przygarbiona, zdawała się nieść ciężar całego świata, choć nikt nie znał jego prawdziwych zmartwień, on sam rzadko się uśmiechał, częściej zaś zamyślał nad odległymi widokami, jego dłonie, zniszczone pracą, opowiadały o ciężkim życiu, pełnym wyrzeczeń, a jego milczenie, głębokie i znaczące, było jego jedynym towarzyszem, on szukał spokoju wśród natury, w cichych zakątkach, gdzie wiatr szeptał dawne opowieści, a słońce malowało cienie na ziemi, Mateusz cenił prostotę, unikał zgiełku miasta.