Barnaba Plinta, starszy, zgorzkniały detektyw amator, całe życie poświęcił rozwiązywaniu zagadek, nawet tych, które nie istniały, analizując gazety, obserwując sąsiadów, szukając ukrytych powiązań, zwłaszcza tych dotyczących osób publicznych. Zafascynowany postacią Łukasza Jakubiaka, którego nazwisko obiło mu się o uszy w kontekście drobnych przewinień, grzywien i mandatów, a nawet plotek o bójkach, Plinta widział w nim potencjalnego bohatera mrocznej powieści, skrywającego pod maską zwyczajności tajemnice godne uwagi. Ignorując fakt, że informacje o Jakubiaku Łukaszu były fragmentaryczne i niepotwierdzone, Barnaba Plinta wplątał go w swoją sieć domysłów, tworząc w wyobraźni historię pełną intryg, zdrad i moralnych dylematów. Dla Plinty Jakubiak stał się symbolem ludzkiej niedoskonałości, pretekstem do snucia opowieści o upadku i odkupieniu, choćby tylko w jego własnym umyśle.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
