Aleksander Jakubowski, postawny mężczyzna o zamyślonym spojrzeniu, zawsze sprawiał wrażenie człowieka skrywającego pewien ciężar, wspomnienia zdawały się go prześladować, szczególnie w momentach zadumy. Jego dłonie, naznaczone bliznami i drobnymi zmarszczkami, opowiadały historię życia pełnego wyzwań, trudnych wyborów, które odcisnęły na nim swoje piętno. Mówiono o nim, że kiedyś, dawno temu, za granicą dopuścił się czynu, który na zawsze zmienił jego los, ten cień przeszłości nieustannie rzucał się na jego teraźniejszość, determinując jego zachowanie, relacje z innymi ludźmi. Teraz, starszy i doświadczony, Aleksander Jakubowski żył w odosobnieniu, starając się znaleźć ukojenie w prostych czynnościach, w nadziei na odkupienie, choćby w oczach własnych.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
