Jandk Adrian

Adrian Jandk, postać z pogranicza jawy i snu, był samotnikiem, zamyślonym obserwatorem świata, jego oczy kryły w sobie smutek, ale i iskry nadziei, dłonie miał spracowane, naznaczone życiem, które nie szczędziło mu trudów, w jego sercu tliła się tęsknota, za czymś nieokreślonym, może miłością, może spokojem, a może po prostu zrozumieniem, jego obecność, choć cicha, pozostawiała ślad, nutę melancholii, zapadającą w pamięć, jak refren starej piosenki, Adrian Jandk, człowiek zagadka, którego historia czekała, by zostać opowiedzianą.

A***** J***** p***** z p********* j*** i s*** b** s*********** z********* o*********** ś****** j*** o*** k**** w s**** s****** a** i i**** n******* d***** m*** s********** n********* ż****** k**** n** s********* m* t****** w j*** s**** t**** s** t******** z* c**** n************* m*** m******** m*** ...