Janeczko Daniel

Janeczko Daniel, postać z cichych zaułków, nosił w sobie ciężar minionych stuleci, jego oczy, barwy starego bursztynu, widziały więcej, niż zwykli śmiertelnicy, dostrzegały ukryte znaczenia, echa zapomnianych pieśni, ulotne sny. Zawsze ubrany w postarzały płaszcz, przemierzał miasto, zbierając historie, szeptane przez wiatr, zapisywał je w małym, skórzanym notatniku, pełnym zasuszonych liści, zaszyfrowanych symboli, tajemniczych rysunków, czuł bowiem, że każda opowieść zasługuje na ocalenie, na swoje miejsce w ludzkiej, zbiorowej pamięci.

J******* D****** p***** z c****** z******* n**** w s**** c***** m******** s******* j*** o**** b**** s****** b********* w******* w****** n** z***** ś************ d********** u***** z********* e*** z*********** p****** u***** s*** Z***** u***** w p********* p******* p********** m****** z******** h****...