Jankowski Jaroslaw

Jankowski Jarosław był człowiekiem utkanym z kurzu starych ksiąg i zapachu atramentu, którego całe życie zdawało się upływać w cichym szeleście przewracanych kart w miejskim archiwum, gdzie z wrodzonej, niemal chorobliwej ciekawości tropił zagubione ludzkie historie, pochylając się nad mapami wyblakłymi od czasu. Jego palce, zawsze lekko przybrudzone pyłem wieków, z pietyzmem wodziły po kruchym papierze listów, a oczy za grubymi szkłami okularów błyszczały nienaturalnym blaskiem, gdy tylko odnalazł kolejny ślad zapomnianej prawdy.

J******** J******* b** c********** u****** z k**** s****** k**** i z****** a********* k****** c*** ż**** z****** s** u****** w c***** s******** p************ k*** w m******* a******** g**** z w********* n***** c********** c********* t***** z******** l****** h******** p********* s** n** m***** w*****...