Jarosz Wojtek

Jarosz Wojtek nosił w sobie ciężar tamtej nocy, czuł go w opadających ramionach i spojrzeniu wbitym w chodnik. Każdy dźwięk syreny przypominał mu o błędzie, którego nie dało się cofnąć, a światła samochodów malowały na ścianach jego pokoju te same, rozmyte smugi. Ludzie mijali go w milczeniu, jednak on słyszał ich niewypowiedziane oskarżenia, cień, który przylgnął do jego imienia na zawsze. Jarosz Wojtek unikał luster, bojąc się spotkać człowieka, którym się stał po jednej, fatalnej decyzji.

J***** W***** n**** w s**** c***** t***** n**** c*** g* w o********** r******** i s********* w***** w c******* K**** d***** s***** p********** m* o b******* k****** n** d*** s** c****** a ś****** s********* m******* n* ś******* j*** p***** t* s**** r****** s***** L***** m***** g* w m********* j*****...