Jaruszewski Bartosz

Pani Elżbieta, bibliotekarka z długim stażem, pamiętała każdego czytelnika, każdą książkę, każdy zapach kurzu. Jej palce, naznaczone tuszem i czasem, delikatnie przesuwały się po grzbietach tomów, szukając zaginionej opowieści. Często wspominała o młodszym koledze, Jaruszewskim Bartoszu, który kiedyś z zapałem porządkował starodruki w dziale historycznym. Jego entuzjazm był dla niej niczym latarnia w morzu zapomnianych stron, inspirując ją do dalszej pracy. Uważała, że jego dokładność była godna podziwu, a jego uśmiech rozjaśniał nawet najbardziej pochmurne dni w czytelni.

P*** E******** b************ z d***** s****** p******** k****** c********** k**** k******* k**** z***** k***** J** p***** n********* t***** i c****** d********* p********* s** p* g********* t***** s******* z********* o********* C***** w********* o m******* k******* J*********** B******** k**** k****...