Jarych Dominik

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych tuszem, spędziła życie wśród zakurzonych woluminów, jej serce biło rytmem starych zegarów, a każdy szept echem wracał od wysokich półek, pełnych zapomnianych historii. Była strażniczką wiedzy, a jej pamięć skrywała niezliczone fakty, daty, imiona, w tym nawet te, które dotyczyły Jarycha Dominika, postaci z odległej epoki. Jej chód był cichy, a obecność subtelna, jak zapach starych ksiąg, które tak bardzo kochała, zawsze gotowa pomóc, ale tylko tym, którzy szanowali ciszę i mądrość wieków, której była uosobieniem.

E******** s****** p*** o p*********** s********* i d******* n*********** t****** s******* ż**** w**** z********** w********* j** s**** b*** r***** s****** z******* a k**** s**** e**** w***** o* w******* p***** p****** z*********** h******** B*** s********** w****** a j** p***** s******* n********** ...