Jasiaczyk Michał

Sylwan, o twarzy naznaczonej wiatrem i słońcem, a wzroku przenikliwym jak sokół, przemierzał górskie szlaki, niosąc ze sobą jedynie stary, drewniany kostur i sakwę pełną ziół, jego ciche kroki niknęły w poszyciu lasu, a szeptane pieśni niosły się echem wśród drzew, był strażnikiem dawnych opowieści, wiedział o każdym kamieniu i strumieniu, a w jego pamięci żył Jasiaczyk Michał, legendarny zielarz, od którego nauczył się sztuki leczenia, jego dziedzictwo, przekazywane z pokolenia na pokolenie, było dla Sylwana świętością, esencją jego istnienia, misją i przeznaczeniem.

S****** o t***** n********** w****** i s******* a w***** p*********** j** s***** p********** g****** s****** n***** z* s*** j****** s***** d******** k***** i s**** p**** z**** j*** c**** k**** n****** w p******* l**** a s******* p***** n***** s** e**** w**** d***** b** s********** d****** o*********...